Θέλει ο έρωτας και ο θάνατος ψυχή...

"Δεν έχει απόψε η γη φεγγάρι
να βγούνε οι μοναξιές ζευγάρι
να πιάσουν της καρδιάς τ' αγρίμι
κάτω απ' της ξαστεριάς τ' ασήμι

Φλέβα η ζωή που γρήγορα χτυπά..

..Να ζήσω ή να πεθάνω...μ' ένα κορμί ό,τι κάνω μάτια μου.
Ν' απογειωθώ κι απ' τη γη με το φως να ενωθώ

Δεν έχει απόψε η γη κρεβάτια
για κείνους που κοιτούν στα μάτια
κι αν τους ρωτήσεις λένε, ίσως
κάποια μου αγάπη να' ταν μίσος

Φλέβα η ζωή που γρήγορα χτυπά...

θέλει ο έρωτας και ο θάνατος ψυχή
πες το κι άρχισε ουρανέ μου μια βροχή."

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου

Πρόποση επίσημη σ' όλα τα ψεύτικα...

"Χόρεψα μόνος μου ό,τι ονειρεύτηκα
ζωή παράξενη πάντα σε δέχτηκα
πρόποση επίσημη σ' όλα τα ψεύτικα
παράξενη γιορτή

Σε ό,τι δέθηκα κι ύστερα χώρισα
σ' ό,τι αγάπησα κι ό,τι δεν μπόρεσα
σ' ό,τι αρνήθηκα και σ' ό,τι δώρισα
παράξενη γιορτή..

..Ένα μονόλογο στο τζάμι έγραψα
ύστερα γέλασα, τα δάκρυα έβαψα
χρόνια που σώθηκαν, χρόνια που έθαψα
παράξενη γιορτή..."

Στίχοι: Σάνυ Μπαλτζή
Πρώτη Εκτέλεση: Μιχάλης Χατζηγιάννης

Μα δε χωράω στην ύλη κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή την έχει για θεό...

"Πάρε με νύχτα, πάρε με
στων αστεριών το άρμα
να σεργιανίσω μια ψυχή
που τυραννάω καιρό

Στον κόσμο αυτό παιδεύτηκα
γιατί ήρθα μ' ένα κάρμα
το παραπέρα απ' τη ζωή
να μάθω ν' αγαπώ

Ατομική μου ενέργεια
κι ανάσα μου στα χείλη
την πρώτη ουσία, την αρχή,
σηκώστε με να δω
Όχι από περιέργεια,
μα δε χωράω στην ύλη
κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή
την έχει για θεό

Δίνε μου, κόσμε, δίνε μου
το πιο θλιμμένο όπα
να στο γυρίσω μια στροφή
με σώμα ευγενικό

Κι αν είναι από το είναι μου
κι απ΄ την καρδιά που το 'πα
να γίνει η αγάπη προσευχή
και στάχτη το κακό"

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πρώτη Εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Πώς μπλέκουν λέω οι ιστορίες και των ανθρώπων οι τροχιές...

"Μες στο φτηνό ξενοδοχείο
και στα σεντόνια των πολλών
μες σε καθρέφτες δίχως μνήμη
θα ξεκινήσουμε λοιπόν

Γλιστρούν τα όνειρα στον ύπνο
όπως τα τρένα στο σταθμό
και στην ανάσα σου γυρεύω
κάποιο αρχαίο σκηνικό

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια
που ‘μαι τόσο μοναχή
νιώθω πως γερνώ τα βράδια
και χρωστάω στη ζωή
ίσως φταίνε τα φεγγάρια
και πολλοί με λεν τρελή
που όλο ψάχνω στα σκοτάδια
μήπως κάτι και συμβεί
ίσως φταίνε τα φεγγάρια
ίσως πάλι φταις κι εσύ

Μια αχτίδα φως περνά τις γρίλιες
και σβήνει αυτά που γίναν χθες
πώς μπλέκουν λέω οι ιστορίες
και των ανθρώπων οι τροχιές

Μες στο φτηνό ξενοδοχείο
και στα σεντόνια των πολλών
μες σε καθρέφτες δίχως μνήμη
θα τελειώσουμε λοιπόν"

Στίχοι: Τάσος Σαμαρτζής
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Βιτάλη

Όλα ξέρω γιατι γίνονται και πως λειτουργούν...

"Όλα ξέρω γιατι γίνονται και πως λειτουργούν,
το μυαλό με βοήθησε να καταλαβαίνω,
οι ευαίσθητοι αμύνονται στη ζωή και αργούν,
κι η λαχτάρα τους συνήθισε να πατάει το φρένο.

Μα εγώ μιλάω για δύναμη,
της αγάπης ισοδύναμη,
και ζητάω προτεραιότητα,
φύση, θέση, κι ιδιότητα.
Μα εγώ μιλάω για δύναμη,
της ελπίδας ισοδύναμη,
και γυρνάω στην αθωότητα,
την παλιά μου την ταυτότητα.

Όλα ξέρω τι σημαίνουν και τι εννοούν,
το μυαλό μου με συντόνισε στο καινούργιο μήκος,
οι ευαίσθητοι παθαίνουν και παρανοούν,
λες κι ο κόσμος το κανόνισε να γλιτώνει ο λύκος."

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πρώτη Εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Αν είναι να 'ρθει, θε να ΄ρθει - αλλιώς θα προσπεράσει...

"Δεν ωφελεί να καρτεράς όρθιος στην πόρτα του σπιτιού και με τα μάτια στους νεκρούς τους δρόμους στυλωμένα...αν είναι να 'ρθει, θε να ΄ρθει, δίχως να νιώσεις από που, και πίσω σου ζυγώνοντας με βήματα σβησμένα θε να σου κλείσει απαλά, με τ' άσπρα χέρια της τα δυο,τα μάτια που κουράστηκαν τους δρόμους να κοιτάνε,κ ι όταν γελώντας να της πεις θα σε ρωτήσει: «ποιά είμ' εγώ;» απ' της καρδιάς το σκίρτημα θα καταλάβεις ποιά 'ναι. Δεν ωφελεί να καρτεράς... Αν είναι να 'ρθει, θε να ΄ρθει. Κλειστά όλα να 'ναι, θα τη δεις άξαφνα μπρος σου να βρεθεί κι ανοίγοντας τα μπράτσα της πρώτη θα σ' αγκαλιάσει. Αλλιώς κι αν έχεις φωτεινό, το σπίτι για να την δεχτείς, και σαν φανεί τρέξεις σ' αυτήν, κι εμπρός στα πόδια της συρθείς, αν είναι να 'ρθει, θε να ΄ρθει - αλλιώς θα προσπεράσει..."

Ποιητής : Κώστας Ουράνης

People talking without speaking...People hearing without listening...!

"..Hello darkness, my old friend,
I've come to talk with you again...

...And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no one dare...Disturb the sound of silence..."

Στίχοι: Paul Simon
Πρώτη Εκτέλεση: Simon & Garfunkel

All these words I dont just say..and nothing else matters...!

"..So close no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
And nothing else matters

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I dont just say
And nothing else matters

Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
And nothing else matters

Never cared for what they do
Never cared for what they know
But I know..."

Metallica

Δε θα με γνωρίσεις αν με δεις είμαι κυνηγός κι ονειρευτής...!

"..Όπου να 'ναι θα 'ρθω να σε βρω
και το μυστικό μου να σου πω
το 'ψαξα πολύ για να το πω σε σένα
κι έχανα πολύτιμο καιρό

Μέσα απ' τα σκοτάδια κι απ' το φως
ξεπηδώ σαν γελωτοποιός
με τον εαυτό μου έχω γίνει ένα
και δεν είμαι πιόνι κανενός

Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα
για κανένα πούστη δε θυσιάζομαι
πώς να ξεγελάσετε μια χαμένη φάτσα
τρέξτε και προφτάστε δεν πλησιάζομαι

Ό,τι κι αν λέτε δε μ' ακουμπάτε
αναμασάτε λόγια θολά και ψεύτικα
σπίτι δεν έχω ούτε πατρίδα με διώξατε όλοι
μα εσένα σε θέλω ζωντανή

Δε θα με γνωρίσεις αν με δεις
είμαι κυνηγός κι ονειρευτής
μη σε παγιδέψουν σε καμιά βιτρίνα
και σε παραδείσους μου χαθείς.."

Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Πρώτη Eκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Αλλού με πάει η ζωή κι αλλού κρυφοκοιτάζω...!

"..Καρφώνω λέξεις στο χαρτί
κι απ’ το χαρτί γλιστράνε,
το νόημα που ‘χει πια χαθεί
να ψάξω μου ζητάνε.

Σαν ένα φιλμ που πήρε φως
όλα τα περασμένα,
κι εγώ ζητώ στα σκοτεινά
του κόσμου τα κρυμμένα.

Καρφώνω λέξεις στο χαρτί
νυχτώνω και χαράζω,
άλλου με πάει η ζωή
κι αλλού κρυφοκοιτάζω.

Εικόνες, ήχους κι ευωδιές
στα ξέφωτα μαζεύω,
παλεύω με τα ήμερα
με τ’ άγρια ημερεύω.."

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Πρώτη Εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς

Σ' αυτό που λεν αυτοί πολιτισμό εγώ βαράω τον συναγερμο...!

"..Βαρέθηκα να ζω με ενδεχόμενα
συγκρίσεις, προηγούμενα κι επόμενα
να χάνω το παρόν που αυτό με καίει
και ύστερα να ψάχνω τι μου φταίει

Βαρέθηκα να βλέπω τα συμπτώματα
να γράφω διευθύνσεις και ονόματα
ανθρώπων που μου γύρισαν τις πλάτες
βαρέθηκα εμπόρους και πελάτες

Να κάνουνε στο χρόνο μου κατάληψη
να ζω το ίδιο έργο σ' επανάληψη
οθόνες να κοιτάω κι αριθμούς
να κάνω μια ζωή συμβιβασμούς...

Βαρέθηκα τον άψυχο τον έρωτα
τα βράδια με τους φίλους τα ξενέρωτα
Βαρέθηκα τους στίχους, τα συνθήματα
τα λόγια και τα εύκολα αισθήματα...

Βαρέθηκα να κρίνω τα φαινόμενα
να είμαι μόνο για παραλειπόμενα
προβλέψεις ισχυρών να δικαιώνω
να βλέπω των ονείρων μου το φόνο

Με ρίξαν στου αιώνα τα απόβλητα
και έχασα τα λίγα τα απόλυτα
σ' αυτό που λεν αυτοί πολιτισμό
εγώ βαράω το συναγερμό..."

Στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης
Πρώτη Eκτέλεση: Αντώνης Βαρδής

Περπατώ σ' ένα κόσμο που αλλάζει...!

"..Ευτυχείς, λυπημένοι και πότες
με κρασί, με καπνό και δυο νότες
ταξιδέψαμ' αργά, σε κρεβάτια ζεστά
μα θαρρώ πως ξυπνήσαμ' αργά.

Περπατώ σ' ένα κόσμο π' αλλάζει
όπως τα ρούχα μας τα χθεσινά
βάζει κορδέλες και με ταράζει
βάφεται άλλος και προσπερνά.."

Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη Εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας

Διαδρομές πάντα στις ίδιες υποσχέσεις...Ποιό κομμάτι γης μπορεί να με κρατήσει αφού η σκέψη μου μ' έχει εξορίσει...!

"..Τ’ όνομά μου μες στις λίστες απ’ τα πλοία,
στα αεροπλάνα, στα φτηνά ξενοδοχεία.
Η φυγή στο πρόσωπό μου χαραγμένη,
και μου λες εσύ πως είμαστε δεμένοι.
Δεν μπορεί να με κρατήσει ο εαυτός μου,
σε κανέναν δεν ανήκω, είμαι δικός μου.
Το σπασμένο ουρανό σου μη μου δώσεις,
σ’ αγαπώ κι έτσι μπορεί να μ’ εξοντώσεις.

Ο δικός μου ο δρόμος
μ’ έχει χρόνια διαλέξει,
στην οδό γράφει "μόνος",
επικίνδυνη λέξη.
Ο δικός μου ο δρόμος
δε μου δείχνει αστέρι,
για αγάπη μου δίνει μια βαλίτσα στο χέρι.

Στον αέρα τριγυρνάω δίχως λόγο
κι αγκαλιάζομαι τις νύχτες με το φόβο.
Ποιο κομμάτι γης μπορεί να με κρατήσει
αφού η σκέψη μου με έχει εξορίσει;
Διαδρομές πάντα στις ίδιες υποσχέσεις,
μη μου λες πως μ’ αγαπάς και θα με δέσεις.
Θα ξεφύγω απ’ της ζωής τις χαραμάδες,
πάντα μόνος θα ’μαι μέσα σε χιλιάδες.."

Στίχοι: Εύη Δρούτσα
Πρώτη Εκτέλεση: Πασχάλης Τερζής

Για το παιδί που όλοι κρύβουμε μέσα μας και συχνά το ξεχνάμε και το αποφεύγουμε...!

"...Ένα μωρό, μωρό παιδί χρόνια
έχει κρυφτεί στο σώμα μου
τρώει μπογιές, καρδιές, φωτιές, χιόνια
και την κολώνια μου

Μέρα νύχτα κλαίει
δε με θες μου λέει
τρέχει στην μπανιέρα γυμνό
λούζει τα μαλλιά μου
πλένει τα φιλιά μου
βγάζει απ' την ψυχή μου καπνό

Ένα μωρό, μωρό παιδί χρόνια
έχει κλειδιά απ' το σπίτι μου
κάνει ζημιές, βρωμιές, χαρές, ψώνια
κάτω απ' τη μύτη μου

Χρόνια μ' αρρωσταίνει
χρόνια μου γελά
μου 'χες πει θα ζούμε καλά
μούρη μου σπασμένη
ρούχα μου απαλά
σου 'χα πει θα ζούμε καλά...

...Χρόνια ερωτευμένο παραμυθιασμένο
μ' ένα μυαλουδάκι γερό
που όταν λέει πεθαίνω
τρέχω του μαθαίνω
τι θα πει μωρό μου Μπορώ.."


Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πρώτη Εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Όποιος κοιτάει και δεν φοβάται το κακό χάνει τον κόσμο αλλά βρίσκει την Ιθάκη...!

"...Όποιος κοιτάει και δεν φοβάται το κακό
Χάνει τον κόσμο αλλά βρίσκει την Ιθάκη
Μοιάζει με θάλασσα ετούτη η σιωπή
Άδειο προάστιο σαν παλιό σπασμένο ντέφι
Όποιος αγγίζει τα ξυράφια θα κοπεί
Κι όποιος ξεχνιέται μέσά του δεν επιστρέφει

Έχει στα μάτια της βαθιά μια προσευχή
την έκλεισε σε μια παγίδα από παιδάκι
ισορροπώντας τη δική της διαστροφή
σκαλίζει γράμματα κι ελπίδες στο παγκάκι.

Ήταν μεγάλη κι ας φαινότανε μικρή
Γύρω απ’ την έρημο μια όαση ξυπνούσε
Μονάχα αστέρια που να πέφτουν έχω δει
Του είπε τότε που γι αστέρια της μιλούσε..."

Στίχοι: Πάνος Σταθογιάννης - Μάνος Ξυδούς
Πρώτη Εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Ζωντανός μην πεθάνεις....!

"...Πάλι γύρισα πίσω
για ένα ακόμα τσιγάρο
Δε θα σου εξηγήσω
Αγκαλιά θα σε πάρω

Ό,τι λένε οι λέξεις
Τη ζωή δεν την πιάνουν
Κι όσα λόγια αν ξοδέψεις
Για να ζήσεις δε φτάνουν

Από που θες να ζήσεις
Από ποιά κερδισμένα
Και σε ποιόν να γυρίσεις
Όταν χάσεις κι εσένα

Η αγάπη δεν είναι
μοναχά ένα βλέμμα
Ούτε μόνο ένα μείνε
Θέλει όλο το αίμα...

...Να κοιτάς και να θέλεις
Μη φοβάσει να χάνεις
Στη χαρά ν'ανατέλεις
Ζωντανή μην πεθάνεις

Κι αν ο φόβος μας δένει
Να μη μείνουμε μόνοι
Πάλι ο φόβος μας στέλνει
Μακριά απ' ό,τι ενώνει..."


Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Πρώτη Εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου