"...Όποιος κοιτάει και δεν φοβάται το κακό
Χάνει τον κόσμο αλλά βρίσκει την Ιθάκη
Μοιάζει με θάλασσα ετούτη η σιωπή
Άδειο προάστιο σαν παλιό σπασμένο ντέφι
Όποιος αγγίζει τα ξυράφια θα κοπεί
Κι όποιος ξεχνιέται μέσά του δεν επιστρέφει
Έχει στα μάτια της βαθιά μια προσευχή
την έκλεισε σε μια παγίδα από παιδάκι
ισορροπώντας τη δική της διαστροφή
σκαλίζει γράμματα κι ελπίδες στο παγκάκι.
Ήταν μεγάλη κι ας φαινότανε μικρή
Γύρω απ’ την έρημο μια όαση ξυπνούσε
Μονάχα αστέρια που να πέφτουν έχω δει
Του είπε τότε που γι αστέρια της μιλούσε..."
Στίχοι: Πάνος Σταθογιάννης - Μάνος Ξυδούς
Πρώτη Εκτέλεση: Πυξ Λαξ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου